Kevin Wilson - De familie Fang
Performancekunst voor kinderen
De familie Fang van Kevin Wilson is een uitstekend voorbeeld van hoe je ouders je leven kunnen verkloten. Annie en Buster Fang zijn als kind onderdeel geweest van de performances van hun ouders, die kunst maken in de traditie van de performance art uit de jaren zestig en zeventig. De performances draaien om het ontregelen van de consumptiemaatschappij en het creëren van chaos. Een voorbeeld: in een snoepwinkel in een mall steelt de moeder, Camille, snoepjes. Annie geeft haar aan bij de bedrijfsleider, waarop Camille luidruchtig en met veel gevoel voor drama ontkent. Dan valt het gestolen snoep uit haar overvolle zakken, werpt Buster zich op de grond en begint, als aanklacht tegen overmatig consumeren, zijn mond vol te proppen met het snoep. Andere kinderen in de winkel volgen zijn voorbeeld en een enorme chaos is het gevolg. Aan vader Caleb is het nu de taak om Camille uit de handen van de politie te houden. Kunstwerk geslaagd.
Mindere kunstvorm
De inmiddels volwassen Annie en Buster worstelen met zo’n beetje alles. Annie is actrice, een mindere kunstvorm volgens haar ouders, en heeft in een aantal succesvolle films gespeeld, maar is nu betrokken bij een waardeloze film waarin ze zonder goede reden een topless-scène moet spelen. Tijdens een woedeaanval loopt ze halfnaakt de set op en opnamen daarvan verschijnen overal op internet. Daarbij beweert een medespeelster uit een vorige film dat zij een relatie met Annie heeft, wat niet waar is, maar dat maakt de paparazzi niets uit. Ook met Busters carrière gaat het niet fantastisch. Hij is schrijver, ook een mindere kunstvorm volgens zijn ouders, en hoewel zijn debuutroman een zeker succes heeft gekend, wordt zijn latere werk nauwelijks gelezen. Om toch wat geld te verdienen schrijft hij reportages voor een mannenblad. Tijdens één van deze reportages wordt hij met een aardappelkanon in zijn gezicht geschoten. Om bij te komen van al het gedoe keren broer en zus terug naar hun ouderlijk huis. Daar proberen ze in het reine te komen met hun verleden en hun ouders. Tot die ineens spoorloos verdwijnen. De politie is ervan overtuigd dat er sprake is van een misdrijf, maar Annie en Buster vermoeden dat het weer om een van hun performances gaat.
Kid A en Kid B
De familie Fang is een grappige roman, waarin de ene absurde situatie de andere opvolgt. De humor zit vooral in de beschrijvingen van de performances van Caleb en Camille, die als herinneringen van Annie en Buster zijn neergeschreven. Door deze beschrijvingen wordt pijnlijk duidelijk wat voor effect het kunstenaarsbestaan op het volwassen leven van Annie en Buster heeft gehad. Zij lijken voor hun ouders niets anders te zijn dan een element in hun kunst. Wanneer ze het over hun kinderen hebben, spreken ze ook niet over Annie en Buster, maar over Kid A en Kid B. Maar het lijden van Annie en Buster wordt te luchtig beschreven om echt aangrijpend te zijn. Wilson heeft zeker wel geprobeerd om het verhaal enige psychologische diepgang te geven of emoties bij de lezer op te roepen, maar het blijft allemaal teveel aan de oppervlakte. Van Annie wordt bijvoorbeeld wel gezegd dat ze woedend of gefrustreerd is, maar enkele zinnen later zijn we weer bij de volgende bizarre gebeurtenis. Wat overblijft is een vermakelijk en vlot geschreven verhaal, dat in de tweede helft kenmerken vertoont van een daadwerkelijk spannende whodunnit. Een fijn tussendoortje!
Silvana Sodde
Kevin Wilson, De familie Fang
(Ned. vertaling Rob Westendorp)
paperback, 346 blz, € 22,50
De Harmonie, ISBN 978 90 616 9987 3
